Veiligheidsmaatregelen

Evenementen beveiliging

 

 

 

 

kan zijn in de vorm van een buitenbarrière, bewakers, bewakingscamera’s, sloten, brandalarmen, enz. Beveiligingsmaatregelen zijn niet altijd van toepassing; als een deur bijvoorbeeld niet op slot kan, is het technisch gezien geen beveiligingsmaatregel. Beveiliging kan ook fysieke versterkingen omvatten, zoals muren, hekken of zelfs latwerk.

De verschillende functies van veiligheidsmaatregelen kunnen zijn:

Beschermt zichzelf tegen kwaadwillige invloeden van buitenaf of van binnenuit.

Beschermt zichzelf en zijn inhoud tegen schadelijke invloeden van buitenaf of van binnenuit.

Stel vast dat de enige prikkel voor het verstoren van de veiligheidsmaatregelen zou bestaan in het onder bedreiging met geweld hinderen van een of meer van de vermeende beschermde subjecten (werknemers, consumenten, enz.) (bijvoorbeeld criminelen, terroristen, enz.).

Vorm geven aan de processen en wegen die de invloed zou kunnen nemen.

Maximaliseert de output, en minimaliseert de waarde van de input.

Evenementenbeveiliging kan op een aantal manieren worden bereikt. Aangezien aanvallers uiteenlopende motieven hebben, is het niet mogelijk binnen een gegeven omgeving één specifieke beveiligingsmaatregel (of vele maatregelen binnen dezelfde beveiligingsmaatregel) toe te passen. Aangezien er in het algemeen oneindig veel beveiligingsmaatregelen zijn, zou geen enkele willekeurige beveiligingsmaatregel de omgeving op een gegeven moment afdoende tegen alle beveiligingsinvloeden kunnen beschermen. Indien bijvoorbeeld een slot beveiligd is met één enkele toegangscode, en een dief verkrijgt de code, dan is dat een vermindering en een controle van de wijze van verkrijging van de verwachte dief (hoewel mogelijk), en biedt het dus minder veiligheid in de toekomst. Kortom, het garandeert geen optimale veiligheid. De doeltreffendheid kan ook variëren, afhankelijk van het gedrag en de stimulansen van de betrokken besluitvormers. Onveiligheid is goed, als je met veiligheid bedoelt het minimaliseren van de aanval door minder gewenste of gevaarlijke actoren. Dit kan op twee manieren worden bereikt: door intelligent te zijn, maar niet te bijdehand over je behoeften of ambities. Of door lui en/of egoïstisch te zijn, maar geen verstand te hebben van de technische kant van de zaak (dat wil zeggen, niet te weten hoe je een beveiligingssysteem moet optuigen).

Veiligheid is ook de toepassing van eer op de regels van dieverij. Als men iets niet kan doen zonder toestemming, dan kan dat met grotere eer in de uitgelokte worden beantwoord, niet met minder. Als bijvoorbeeld contant geld wordt gebruikt om een transactie te doen, dan wordt dat met meer eer beantwoord dan wanneer men zijn munten zou stelen, tenzij men tegelijkertijd aan de meerdere zou kunnen aantonen dat contant geld werd gebruikt om een betere transactie te doen. Dat laatste is over het algemeen ongewenst. Op een bepaald niveau hebben zelfs misdadigers, hoewel ze ongeveer op hetzelfde moment als kopers zijn geboren, periodieke morele lessen die verder gaan dan die welke zij van hun ouders krijgen. We definiëren eer als de orde die we aanbrengen in bepaalde schendingen van de regels van diefstal door alleen het gepaste afschrikmiddel te gebruiken in de minst wenselijke gevallen, en op zijn minst in de grootste gevallen.

Een goede manier om te meten of een omgeving veilig is, is aan de hand van bevolkingsstatistieken. Als slechts één groep gezond is en produceert (in het algemeen inbegrepen), noemen we het veilig. Als er een wederzijds voordelige relatie van nabijheid bestaat, noemen we het veilig. Als er twee groepen bestaan die voldoende op elkaar lijken – meer dan de kans op een willekeurige divergentie (een verschil in muntgrootte is hetzelfde als willekeurig toeval) – kunnen we dit redelijke veiligheid noemen.

lees meer:

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *